De dag voor ons tweede vertrek
Nog één nachtje slapen en het is weer zo ver, dan kunnen we onze reis na vijf weken Nederland weer oppakken. We vliegen morgen om 10.40u vanuit Amsterdam naar Singapore, waar we dan om 6.10u plaatselijke tijd (7 uur later) landen. Door de wijziging in onze reis hebben we helaas maar 3 dagen (inclusief de aankomstdag) in Singapore. Deze dagen willen we optimaal benutten, dus we zullen veel zien in een korte tijd! Vrijdagavond (lokale tijd) vliegen we naar Bali, vanaf daar zullen we jullie waarschijnlijk een update geven over ons verblijf in Singapore en onze verdere plannen. Tot nu toe hebben we de eerste nacht op Bali geboekt en vanaf daar gaan we op eigen gelegenheid naar Java en Sumatra om Indonesie te ontdekken.
We verheugen ons heel erg op onze reis door Azie en verwachten (en weten) dat dit weer totaal anders is dan Australie. We hebben zin in de (culturele) ontdekkingsreis
Het is gelukkig nog ver weg, maar 19 juni vliegen we vanaf Sydney terug naar Nederland (waar we 20 juni aankomen).
Tot het volgende berichtje!
Groetjes,
Maaike & Bas
P.S. Met de oma van Bas gaat het goed. Ze is nog aan het revalideren in het verzorgingshuis. We gaan in ieder geval weer met een goed gevoel op pad!
Terug in Nederland
UPDATE 13-01:
Met de oma van Bas gaat het inmiddels zoals het hoort. Ze is nu herstellende in een verzorgingshuis. Hier zal ze voorlopig blijven om te revallideren.
UPDATE 30-12:
Het gaat sinds een paar dagen een stuk beter met de oma van Bas. Ze is na een paar dagen IC terug op de gewone afdeling. Laten we hopen dat het zo blijft en ze snel herstelt.
Hallo allemaal,
Zoals beloofd een berichtje met de laatste ontwikkelingen. Na een aantal keer uitstellen is de oma van Bas gisteren middag geopereerd. Alles is gelukkig goed gegaan en men heeft geen onverwachtse dingen aangetroffen (is altijd even afwachten). Na een nachtje op de IC mocht ze vanochtend weer naar de gewone afdeling.
Voor ons blijft het erg raar om nu weer in Nederland te zijn, omdat we ons helemaal hadden ingesteld op kerst en oud-en-nieuw in de zon is het hier weer even wennen. We proberen er de positieve kanten van in te zien, zoals dat we de feestdagen nu alsnog met familie kunnen vieren en we de sneeuw meemaken.
We hopen dat het herstel van oma voorspoedig gaat en dat ze er snel weer bovenop is. Voorlopig zal ze nog niet de oude zijn aangezien er, na de dagen in het ziekenhuis, een periode van revalideren zal volgen.
Als er geen nare dingen gebeuren en alles (enigszins) volgens planning verloopt dan stappen wij 26 januari op het vliegtuig naar Singapore. We hebben ervoor gekozen om dan in Singapore te beginnen met de rondreis door Azie (4 maanden), zoals dit in eerste instantie al gepland was. Onze reis langs de oostkust van Australie zullen we afmaken door na de reis door Azie, nog één maand terug te gaan naar Australie.
Omdat wij onze mobiele abonnementen op pauze hebben gezet kunnen wij niet vanaf onze eigen nummers sms-en/bellen. Uiteraard kunnen jullie hier wel gewoon naar bellen/sms-en. Bas heeft zijn simkaart nog niet, maar de verwachting is dat die er deze week of uiterlijk volgende week zal zijn. Om toch te kunnen sms-en hebben we een prepaid simkaart, het kan dus zijn dat je van een 'vreemd' nummer een sms van ons krijgt!
We willen iedereen bij deze nog heel erg bedanken voor de berichtjes en we houden jullie op de hoogte.
Hele fijne feestdagen en wellicht tot snel!
Liefs,
Maaike en Bas
P.S. We hebben nog wat filmpjes toegevoegd voor bij het vorige verhaal.
P.P.S. Bas is weer bereikbaar op zijn eigen 06-nummer. SMS-en doen we nog steeds vanaf het prepaid nummer.
Whitsundays en koude feestdagen
Zoals we in ons vorige berichtje al zeiden zijn we van vrijdag t/m zondag op een zeiltrip geweest door de Whitsundays. De Whitsundays zijn een groep eilanden (74) waar een paar van de witste stranden ter wereld zijn, werkelijk een paradijs. De trip begon vrijdag middag, we moesten naar een café in de haven waar iedereen bijeenkwam die mee zouden gaan. We waren in totaal met 12 personen; 4 Nederlanders (waaronder wij), 3 Zwitsers, 3 Engelsen, 1 Duitser, 1 Ier en de schipper en dekhulp (zie foto's). De verwachting was dat we in stapelbedden zouden slapen maar niets bleek minder waar, we hadden ons eigen kamertje (zie foto's)! Eenmaal uit de haven begon het zeilen, de bestemming was een rif waar we konden snorkelen. Bas heeft nog geholpen met het hijsen van de zeilen, hij moest samen met één van de Zwitsers aan het touw hangen, een pittige klus!
Bij de snorkelplek aangekomen werden de ‘stingersuits' (bescherming tegen de kwallen, zie foto's) en de snorkelspullen uitgedeeld, om vervolgens met het kleine motorbootje naar de snorkelplek gebracht te worden. Het snorkelen was meteen een succes want we zagen al vrij snel een zeeschildpad. Erg bijzonder om zo'n dier in het wild te zien. Uiteraard waren er ook veel andere (gekleurde) vissen en koraal, ook dit blijft mooi om te zien.
De zon begon al flink te zakken dus gingen we een stukje verderop voor anker. De dekhulp had hele lekkere nachochips gemaakt (uit de oven), waar we met z'n allen omheen zaten (zie foto's). Op een zeilboot, de ondergaande zon, de gezelligheid, de omgeving, in één woord: genieten! 's Avonds hebben we nog lekker gegeten en na het eten hield de gezelligheid niet op. Wat echt waanzinnig was, was de sterrenhemel. Wij hebben nog nooit in ons leven zoveel sterren gezien, hoe langer je keek hoe meer sterren er leken te zijn (ook veel vallende). Een heel bijzondere ervaring. Toen de schipper en dekhulp gingen slapen (op het dek) bleven wij nog zitten met de andere Nederlanders (stelletje uit Maastricht) en één van de Zwitsers en hebben we veel lol met elkaar gehad.
Voor Maaike was het haar eerste keer op een zeilboot en dus ook de eerste keer slapen op een zeilboot. Ze wist niet goed wat ze moest verwachtten maar het beviel uiteindelijk goed, we hebben heerlijk geslapen! De volgende dag waren de schipper en dekhulp om half 7 alweer druk in de weer, rond 7 uur was iedereen dan ook wakker. Na een lekker ontbijt (vers fruit, cornflakes, een broodje en natuurlijk een bakkie leut) op het dek ging de zeiltrip weer verder. Enige tijd later kwamen we bij een eilandje aan waar we aan wal gingen, aan de andere kant zouden de paradijselijke stranden moeten liggen. Na een korte wandeling kwamen we aan bij één van de ‘lookout points', het was net of we voor één grote poster stonden. Het was echt ongelofelijk hoe wit de stranden waren en hoe blauw en helder de zee. We zijn toen naar de stranden toegelopen om het van dichterbij te bekijken (lees: beleven!). Het zand was zo fijn dat het net meel leek als je erop liep, we hadden allemaal nog nooit zoiets gezien. Het water was zo helder dat je de pijlstaartroggen zo kon zien zwemmen en we zagen hoe ze zichzelf in het zand groeven (in zee). Het was ook heel apart om te zien hoe dichtbij we konden komen. Ook hebben we een babyhaai gezien en veel kleinere vissen.
Na 3,5u genoten te hebben van het strand, de zee en de omgeving moesten we weer terug de boot op. In de tussentijd had de dekhulp alweer een lekkere lunch voorbereid. Toen we uit de baai waren begon het echte zeilen. De schipper had besloten dat het tijd werd voor de spinaker omdat er niet zoveel wind stond. Wat een ding en wat een ervaring op zo'n zeilboot (zie foto's)! De boot hing scheef en het was echt super.
Eenmaal bij het tweede rif aangekomen bleek al snel dat deze nóg mooier was dan het eerste rif. We zwommen letterlijk tussen de scholen met vissen en het water was heel helder. 's Avonds weer lekker geborreld en gegeten. In de loop van de dag was iedereen al wat losser gekomen en de avond was dan ook heel gezellig. De schipper besloot op een gegeven moment een laserlampje te pakken dat hij ooit had gekocht op Bali. Dit was meteen een succes, dat ding was zo sterk dat je met de straal de sterren aan kon wijzen! We hadden dus onze privé lasershow wat ook de andere boten die daar voor anker lagen (ook zeiltrips) erg leuk vonden. Toen een aantal al naar bed waren en de ‘harde kern' over bleef, stelde de dekhulp voor om een typisch Australisch drankspelletje te doen. Dit vereist enige uitleg. In Australië heb je goedkope wijn in 4 liter pakken wat men ‘goon' noemt. De wijn in die pakken zit in een soort zilverfoliezak, als de wijn op is en je die opblaast lijkt het net een zilver kussentje (vandaar de naam). Het zilvere kussentje noemde je bij het spel ‘pink piggy' en we moesten die om de beurt op een bepaalde plek kussen, na wat wisselingen qua zitplek moest je dan een ander kussen waar je pink piggy had gekust. Tussendoor moest je dan elke keer een slok van de goon nemen. De bedoeling van het spel was ons niet helemaal duidelijk maar het was wel grappig!
De laatste dag stond vooral in het teken van terug zeilen/varen. Eenmaal in de haven aangekomen werd ons door de dekhulp verteld dat er die avond een afterparty van de verschillende zeiltrips zou zijn in een bar. We spraken met een aantal af om daarheen te gaan. Het was een hele gezellige avond!
We hadden het heel gezellig met het Nederlandse koppel (Simone en Joos). Zij gingen gisteravond weer naar de volgende plaats maar moesten 's ochtends al uitchecken bij het hostel. Wij hebben ze daarom voorgesteld dat ze hun spullen bij ons mochten zetten. Vervolgens zijn we de hele dag samen opgetrokken en hebben we het heel leuk gehad.
We maken nu even een sprong terug in de tijd om de titel van dit verhaaltje te verklaren..
Ongeveer een week geleden werden wij door de ouders van Bas gebeld (toen we op Magnetic Island zaten) met slecht nieuws. Bij de oma van Bas (moeder van zijn vader) was met een controle darmkanker ontdekt. Dit was een hele schok. In het begin was er nog veel onduidelijkheid maar voor ons gevoel was het al vrij snel duidelijk dat we terug zouden gaan als ze geopereerd moest worden. Op haar leeftijd en in haar situatie is een operatie niet zomaar wat. Gisteren hebben we zo goed als besloten om inderdaad terug te gaan. Een hele omslag in onze reis. Het is nu nog even afwachten op een artsenverklaring e.d. en dan moet er van alles in gang worden gezet en geregeld met de verzekering. Er zit nog tijdsdruk achter ook aangezien ze de 21e al geopereerd zal worden. Voor ons is dit een enorme tegenslag, maar we zullen hoe dan ook onze reis weer vervolgen. Onze hoop (en verwachting) is dat we onze reis weer zullen oppakken vanaf Singapore, om vanaf daar 4 maanden door zuid-oost Azië te reizen. Onze resterende weken in Australië plakken we dan aan het einde van de oorspronkelijke reis vast.
Zo komen we uit bij de titel van dit stuk, we zullen dus alsnog de feestdagen in Nederland (en dus de kou) doorbrengen. Dat zal wel even wennen zijn, ruim 30 graden verschil! Voorlopig was dit dus, helaas, het laatste berichtje op ons blog. Zodra er nieuwe ontwikkelingen zijn en/of wanneer we meer weten over de voortzetting van onze reis zullen we dat hier plaatsen.
Voor degene in Nederland, wie weet tot snel!
Liefs,
Maaike en Bas
P.S. Na veel geregel en heen-en-weer gebel met Nederland en de verzekeraar is de vlucht naar Nederland geboekt en zullen we vrijdag ochtend weer voet op Nederlandse bodem zetten.
P.P.S. We zijn inmiddels weer in Nederland, de vluchten zijn goed verlopen. Als alles goed gaat vliegen we 26 januari naar Singapore om daar onze reis weer voort te zetten.
Mission Beach, Magnetic Island & Airlie Beach
Het is weer tijd voor een berichtje vanuit Australië. Dit keer over drie verschillende plaatsen want we hebben redelijk wat gereisd. Na Cairns was onze eerste stop, na ongeveer 2 uur in de Greyhound, Mission Beach. Dit viel erg tegen. Het strand was mooi (zie foto's) en het hostel relaxt en vooral het personeel erg vriendelijk en behulpzaam. Wat zo jammer is, is dat we hier (bijna) niet in de zee kunnen zwemmen i.v.m. het ‘stinger' seizoen. De ergste stingers zijn kwallen met een soort tentakels die erachteraan drijven, wordt je hierdoor geraakt dan ben je met 1 minuut dood. Niet zo fijn dus! We zijn dan ook alleen nog maar in zee geweest met het snorkelen en duiken (daar was het wel veilig). Dat blijft wel erg jammer want het strand en de zee hier zijn zo mooi!
Toen we aankwamen met de Greyhound vroegen we bij het hostel waar het stadje was, ze lachte kort en zei dat er zo goed als niks was. Er was alleen een supermarkt op 15min lopen en vanaf daar nog 20-30min lopen naar een paar souvenirwinkeltjes. Toen we zeiden dat we dan maar boodschappen gingen doen, bleek de supermarkt gesloten. Balen dus, dit vroeg weer om wat creativiteit. De rest van de dag in de relax-modus om 's avonds op zoek te gaan naar wat te eten. Voor we gingen eten hebben we onze tours geboekt naar zowel Magnetic Island (zie verderop), Whitsundays (zeilen door onbewoonde paradijselijke eilandjes) en Fraser (met een groep van 11 in een jeep op een eiland met twee nachten in een tent). Na verschillende verhalen van andere backpackers wilden we eerst alleen de laatste doen, maar vlak voor het boeken spraken we allerlei mensen die zeiden dat je de anderen echt niet kon missen. Vooral de Whitsundays en Fraser zijn de highlights van de oostkust. Na een paar uur praten en onderhandelen met het hostel over een leuke pakketprijs hebben we het geboekt. Daarna zijn we wat gaan eten bij een aangrenzend restaurantje met livemuziek. Omdat uit eten nogal kostbaar is gokten we op één portie wedges en één salade. Toen we ons eten kregen waren we aangenaam verrast, we kregen het zelfs met z'n tweeën niet op (en dat voor zo'n 7,5 euro)!
Omdat er niets te doen was in Mission Beach zijn we de volgende ochtend weer op de Greyhound gestapt richting Townsville om daar de ferry te nemen naar Magnetic Island. Voor we op de bus stapten hebben we onze eerste echte Australische regenbui meegemaakt, gelukkig viel het nog mee als je bedenkt dat het in het noorden (waar we dus zijn) regenseizoen is!
Na ongeveer drie uur in de Greyhound en 20min op de ferry kwamen we aan op Magnetic Island. Een mooi eilandje waar we in een leuk hostel zaten (zie foto's). Het hostel lag direct aan zee en we sliepen in totaal met z'n 8-en in een soort blokhut. Het was een ware duitse invasie want wij waren in de blokhut de enige niet-duitsers. Er zijn hier sowieso heel veel oosterburen, er werd ons zelfs verteld dat er geen werkvisa meer worden uitgegeven in Duitsland omdat er zoveel Duitsers zijn. De Duitsers bleken ook niet erg sociaal, naast het feit dat ze slecht Engels spraken waren ze ook best luidruchtig (ook 's nachts). Het leuke van het hostel was dat er een grote centrale plek was met daaraan grenzend de bar, receptie, eettafels en natuurlijk het strand en de zee. 's Avonds was hier muziek en was er een hele gezellige sfeer. Overdag hebben we nog een Nederlandse backpacker ontmoet die, geloof het of niet, uit Twello komt! Zit je aan de andere kant van de wereld, ontmoet je iemand die letterlijk 15min rijden bij je vandaan woont. Wat is de wereld toch klein! We hebben met hem een hele gezellige avond gehad. De volgende dag zijn we op eilandontdekkingstocht gegaan, we hebben uiteindelijk een wandeling gemaakt met geweldig uitzicht (zie foto's).
Na Magnetic Island zijn we naar Airlie Beach gegaan (zo'n 4,5 uur in de Greyhound). Dit is de uitvalbasis voor backpackers en andere reizigers naar de Whitsundays. Bij ons pakket zaten ook twee gratis hostel overnachtingen, daar maakten we hier meteen gebruik van. Op het eerste gezicht leek het een prima hostel met vriendelijk personeel en een goede sfeer. Bij binnenkomst van de eerste kamer bleken er echter geen gordijnen te zijn! Dus wij weer naar de receptie en een andere kamer gekregen. Uiteindelijk lagen we hier met één Italiaan, twee Nederlanders en drie Engelsen. Omdat we op Magnetic Island al niet heel goed hadden geslapen besloten we om, na eerst een biertje te hebben gedronken in de bar, op tijd naar bed te gaan. Toen we net lagen te slapen kwamen de Engelsen straalbezopen terug. Zo dronken hebben wij mensen nog nooit meegemaakt. Ze kwamen binnen botsend van de ene naar de andere muur en waren erg luidruchtig. Vervolgens leek het erop dat ze naar bed gingen, maar toen één van hen in bed wilde klimmen (bovenste bed van een stapelbed) viel letterlijk het hele stapelbed om! Bas zat rechtop in bed aangezien dat bed tegen die van hem aanviel, Maaike durfde niet te kijken en had haar oordoppen in. Om het onderste bed van dat stapelbed lag gelukkig niemand, maar er lagen wel allemaal spullen op die toen verspreid lagen door de hele kamer. Jammer genoeg voor ons begon het daar slechts mee, om jullie nog een heel verhaal te besparen hier een korte omschrijving: schreeuwen, continu wisselen van bedden (ook waar ze niet in hoorden), schelden, met z'n drieën in 1 bed, heel hard snurken, Nederlander die terugkwam één van de Engelsen in z'n bed vond en z'n spullen door de hele kamer etc. Uiteindelijk sliepen we rond half drie om vervolgens om zes uur weer gewekt te worden door de brakke Engelsen. Kortom: het was een waar ‘feest'! We maken in ieder geval wat mee hier
Airlie Beach is verder een leuk plaatsje waar we gisteren de hele ochtend en middag op bikini-jacht zijn geweest voor Maaike, ze is geslaagd! Nu zijn we aan het wachten tot we naar de haven gaan waar de zeiltrip bij de Whitsundays kan beginnen. We hebben het, als het goed is, erg goed voor elkaar. Bij dergelijke trips gaan op de gemiddelde boot 25-30 personen (maar soms ook 50) mee. Wij hebben een boot met slechts 12! Luxe dus, we hebben er veel zin in en uiteraard volgt er wel weer een verslag. Zondag middag komen we weer terug in Airlie Beach.
Liefs,
Maaike en Bas
Cape Tribulation & Port Douglas
We zitten nu in de Greyhound-bus onderweg naar Mission Beach, een rit van ongeveer 2,5u. Tijd genoeg dus om weer een verhaaltje te typen (plaatsen het later op de dag want in de bus is natuurlijk geen internet)!
Afgelopen woensdag zijn we onze trip naar Cape Tribulation begonnen. Cape Tribulation is waar letterlijk het regenwoud overgaat in de zee en het is de enige plek ter wereld waar twee punten van de werelderfgoedlijst samen komen. 's Ochtends werden we opgepikt bij ons hostel met een busje, we hadden geluk want we hadden een hele leuke en vooral grappige (lees: droge) gids van onze leeftijd. De stemming zat er al snel in en het duurde dan ook niet lang voor de gids begon: ‘Mates, you are my favorite group!'. De rit naar Cape Tribulation was al een ervaring opzich. De route was echt super mooi, aan de ene kant heb je de zee (met in de verte het rif) en aan de andere kant natuur. Een ander bijzonder punt is een deel van de weg die we reden, deze staat namelijk óók op de werelderfgoedlijst en het is de enige weg die op deze lijst staat! Onderweg hebben we een paar stops gemaakt. De eerste was bij de Daintree River, hier gingen we met een bootje opzoek naar krokodillen. Ook hier was de omgeving erg mooi en we hebben, zowaar, twee krokodillen gezien. Ze waren, hou je vast, 30cm en 15cm. Leuk om te zien, maar als de boot-gids je vooraf verteld dat de grootste 8,5m is en ruim 2 ton weegt valt het een beetje tegen. De volgende stop was een zogenaamde boardwalk, je loopt door een regenwoud op een soort steigers (iets boven de grond). Dit was onze eerste echte kennismaking met een regenwoud, en wat voor één! Het was echt fantastisch, de verschillende soorten bomen, planten, de hoogtes, de lichtval, alles. Onze gids wist allerlei leuke feiten te vertellen en zo hebben we ook aan de achterkant van een mier gelikt. Ja, jullie lezen het goed
Na de boardwalk werden we naar ons hostel gebracht, die in de middle-of-nowhere was. Het bestond uit allemaal kleine houten huisjes, midden in de jungle. Erg gaaf! Eenmaal aangekomen hebben we hier een paar andere backpackers leren kennen waarmee we een wandeling zijn gaan maken door het regenwoud. Ook dit was een hele ervaring, na ongeveer een uur gelopen te hebben kwamen we uit bij ons doel: een zwembare poel. Voor we stroomopwaarts gingen stond nog een ‘leuk' bordje (zie foto's). De heenweg was heel erg mooi, maar wel over een (onverharde) weg. Daarom besloten we om de terugweg via het strand te lopen. In onze zoektocht naar het juiste pad door het regenwoud naar het strand zijn we een keer verkeerd gelopen. We stonden ergens midden in de jungle om ons heen te kijken, gelukkig vonden we de weg terug a.d.h.v. paarse markeringen op bomen, takken etc. Uiteindelijk kwamen aan op het strand en geloofden we onze ogen niet. De omgeving was echt een paradijs. Stel jullie voor: expeditie robinson (zie foto's). Na een paar minuten genoten te hebben van het uitzicht begon onze, uiteindelijk, avontuurlijke weg terug. Het bleek niet zomaar een strandwandeling terug te zijn, we moesten ook lopen (en klimmen) over stenen/rotsen. Toen we eindelijk terugwaren begon het al donker te worden en bleken we 4 uur gelopen te hebben, de originele route was ongeveer 9,5km en wij zijn terug flink om gelopen. Uiteraard had iedereen flinke trek dus we zijn meteen met z'n allen wat gaan eten. 's Avonds hebben we met dezelfde groep alvast wat gedronken op de verjaardag van Maaike.
4 december, Maaike haar 22e verjaardag! We hadden de dag ervoor besloten om met twee anderen van de groep naar de zonsopkomst te gaan kijken, dus om 4:15u ging de wekker. Toen we op het strand kwamen bleek er best wat bewolking te zijn, een tegenvaller. Ondanks dat we geen zon hebben gezien was het wel een geweldig gezicht met al die kleuren en natuurlijk de omgeving. De rest van de dag hebben we lekker rustig aan gedaan en ontspannen aan het zwembad (tevens midden in de jungle).
Wij hadden er van te voren ook nog een overnachting bijgeboekt in Port Douglas. Toen we werden opgehaald met de bus hebben we nog twee stops gemaakt, één bij een uitkijkpunt, de andere bij Mossman Gorge. Dat laatste vonden we wel mooi maar niet geweldig. Het was niet heel anders dan de gorges in Frankrijk, behalve dat het ook in de jungle lag.
Eenmaal in Port Douglas aangekomen zijn we 's avonds, voor Maaike haar verjaardag, met z'n tweeën wat gaan eten bij de plaatselijke Yacht Club. Het was een mooi (en romantisch) om zo bij een haven te zitten eten met fakkels rondom het terras. Daarna hebben we met een andere groep nog wat gedronken bij het hostel. Gisteren waren we van plan om Port Douglas in te gaan maar we moesten nog hostels regelen voor rond kerst en oud-en-nieuw. Daar zijn we uiteindelijk de hele ochtend/middag mee bezig geweest, maar het is gelukt! Jammer genoeg werden we aan het einde van de middag alweer opgehaald dus we hebben niet veel van Port Douglas kunnen zien. Op de terugweg kwamen we nog langs een veld met allemaal kangeroes, gewoon in het wild (zie foto's).
Met kerst hebben we een hostel in Hervey Bay en de dagen voor kerst willen we graag naar Fraser Island. Rondom oud-en-nieuw zitten we in Brisbane.
Iedereen nog heel erg bedankt voor de lieve berichtjes/smsjes/telefoontjes voor Maaike haar verjaardag!
Dat was het voor nu. Tot de volgende keer!
Liefs,
Maaike en Bas
P.S. Jullie houden ons wel op de voet bij, maar wij zijn ook heel benieuwd naar hoe het daar is! Dus als er nog nieuwtjes zijn o.i.d. horen we het graag
P.P.S. Bas is zijn simkaart van zijn nederlandse mobiele telefoonnummer kwijtgeraakt dus het heeft geen zin om hier naartoe te sms-en. Die kunnen pas weer gelezen worden als ik mijn nieuwe simkaart heb en dat is pas als we terugkomen.
Het backpacken is begonnen & Great Barrier Reef
Allereerst, wat leuk om al jullie reacties te lezen! Tot nu toe kunnen we veel plaatsen omdat internet hier vrij goed toegankelijk is en we in het hostel (waar we vanavond voor het laatst zijn) elke dag 30min gratis mogen internetten per persoon.
Zoals de titel al zegt, het backpacken is voor ons nu echt begonnen! Gisteren hebben we voor het eerst op een zogenaamde ‘Dorm' geslapen, dit betekent dat je een kamer deelt met andere personen. In ons geval is het een 6 persoonskamer (3 stapelbedden) en op het moment zijn we met zijn 5-en (1 fransoos, 2 denen en wij). We denken dat dit een vrij ‘luxe' hostel is omdat elke kamer zijn eigen douche, toilet, aanrecht en koelkast/vriezer heeft. Daarnaast zit er airco in maar dat is hier noodzaak! Ook is dit hostel (Northern Greenhouse) één van de beste in de omgeving, dat is ook te zien aan de verschillende prijzen die het gewonnen heeft.
Toen we hier aankwamen was het wel even spannend, het was allemaal nieuw! Hoe werkt zus, hoe werkt zo? Wie/wat tref je aan op de kamer? Hoe gaat het met slapen? Etc. Tot nu toe gaat het prima. Er hangt een ontspannen sfeer (zowel in de kamer als in het hele hostel), niks moet en (bijna) alles mag. Gisteren hebben gebarbecued bij de Lagoon (groot openbaar zwembad aan de boulevard, zie foto's). We hadden al het één-en-ander gelezen over dat er overal BBQ's zouden zijn. In dit geval kon je er BBQ-en op vastgestelde tijden en was het nog gratis ook! Ook hier was de sfeer weer super, van families tot backpackers (o.a. wij) tot chinezen en van verse friet en vlees tot twee burgers tot pannen met vooraf bereid voedsel (kunnen het niet anders omschrijven
Vandaag hebben we ook de boot-trip gemaakt naar/bij het Great Barrier Reef. Bij deze tour zat ook een duik en snorkelen. Helaas voor jullie, maar het valt echt niet in woorden uit te drukken hoe waanzinnig dit was. Het water was kraakhelder en je kon vanaf de boot al het koraal en de vissen zien. We kregen eerst de gebruikelijke instructies en mochten vervolgens zelfstandig gaan snorkelen, een zeer indrukwekkende beleving. Het koraal en de vissen zijn zo kleurrijk en er zijn zoveel verschillende, daarnaast kon je echt super dichtbij komen. Bij het laatste rif moest je zelfs horizontaal aan het water blijven omdat je anders het koraal raakte en daarmee beschadigde. Het duiken was ook weer super, dat is altijd weer bijzonder (al deed het snorkelen er zeker niet voor onder!). We hebben wat foto's geplaatst om jullie enigszins een idee te geven (onderwater foto's zijn vanuit een semi-onderzeeboot en de ruiten waren nogal vies waardoor het heel troebel en flets lijkt, dit was totaal niet zo maar het geeft wel idee). Die van die grote vis (Wally genaamd) is niet van onszelf maar wij hebben o.a. deze ook gezien en er mee gezwommen. Ze komen echt zo dichtbij! Maaike kon zich eerst niet meer voorstellen dat ze vroeger zo bang was voor vissen maar toen ze tussen een school vissen het water in moest om voor de zoveelste keer te gaan snorkelen was ze toch niet zo relaxt. Eenmaal in het water vond ze het weer super, het gaat (blijkbaar) meer om het idee. Voor de liefhebbers/filmkijkers: we hebben ook de beroemde clownfish gezien, beter bekent als Nemo van de film Finding Nemo. Naast het vele snorkelen en het duiken hebben we ook super genoten van de boot-trip, met dit weer is dat totaal geen straf!
Zo, dat was het dan weer voor vandaag
Liefs,
Maaike en Bas
P.S. Om misverstanden te voorkomen, het is voor ons best duur om vanaf hier te smsen. Een SMS ontvangen kost voor ons niets (zowel op het Australische nummers als onze eigen nummers, bij voorkeur die van Maaike). Wel raden wij jullie aan om niet (terug) te smsen naar het Australische nummer, dat is voor jullie duur. Als je iets wilt terug sturen dan gewoon naar het Nederlandse nummer van Maaike (dus ook niet beantwoorden!).
Mobiele nummer(s), bellen en sms-en.
We hebben vanaf vandaag een Australisch mobiel telefoonnummer: 0458886390. Als jullie ons willen bellen moet dit wel op een bepaalde manier, dan is het voor ons kosteloos en voor jullie goedkoop
Nummer 1 - www.televergelijk.nl
- Kies bellen naar Australië, naar een mobiel
- Bel één van de onderstaande 0900-nummers
- Volg de instructies
Nummer 2 - http://www.hallobuitenland.nl/goedkoop-bellen-naar-australie
- Bel 0900 05 82 (9 cpm) en wacht op de welkomst boodschap.
- Bel het volledige nummer in Australië (0061...).
- Sluit af met een hekje (#)
Voor deze laatste denken we dat 0061 het landnummer voor Australië is, dat zou betekenen dat jullie dan moeten bellen naar 0061458886390. Ervan uitgaande dat je de 0 weg moet laten i.v.m. het landnummer. Als dit niet werkt gewoon met 0 proberen.
Wat betreft sms-en, dit is voor ons best duur. Omdat we nu 3 nummers hebben (2 NL, 1 AUS) en maar 2 telefoons vragen we jullie om als je smst, dit zoveel mogelijk naar het nummer van Maaike te doen. Het mobiele nummer van Bas zullen maar 1x in de zoveel tijd in de telefoon doen. Jullie kunnen het beste niet sms-en naar het Australische nummer omdat dit meer kost. Mochten wij hiermee sms-en, dus niet beantwoorden maar een nieuwe sms naar het nummer van Maaike.
Alvast bedankt voor jullie moeite en wie weet tot bels!
Liefs,
Maaike en Bas
P.S. Morgen (2 december) gaan we een dag met een boot de zee op om te duiken, snorkelen etc. bij het Great Barrier Reef. 3 & 4 december doen we een tour naar/door Cape Tribulation. Aan deze tour plakken we een nachtje aan in Port Douglas waar we dan dus ook de verjaardag van Maaike zullen vieren. Zaterdag avond of zondag ochtend gaan we voor het eerst met de Greyhound bus een stukje naar beneden (weten nog niet exact waar naartoe, info volgt!).
P.P.S. Vergeet niet dat het hier 9u later is
Kennismaking met Australië.
Een paar typisch Australische uitspraken die wij al meerdere keren te horen hebben gekregen! Tot nu kloppen alle dingen die je over Australië hoort, het is echt heel relaxt en laidback en dat stralen de mensen uit. Het weer is super; blauwe lucht, rond de 30 graden en een licht briesje. Genieten!
De vlucht verliep voorspoedig en ging (gevoelsmatig) veel sneller dan we hadden verwacht. Het uitzicht bij de laatste vlucht (Sydney - Cairns) was waanzinnig! Om jullie een beetje een idee te geven, het ging van blauwe zee tot woestijn en van jungle en bergen tot het Great Barrier Reef. Toen we aankwamen viel het mee hoe kapot we waren, dus zijn we (na een frisse duik in het zwembad) Cairns in gegaan. Daar hebben we de boel verkend en eind van de middag een broodje (Subway!) gehaald en die lekker in het park aan de zee op gegeten (zie foto's). 's Avonds begon de vermoeidheid echt goed toe te slaan! Zeker nadat we als eigenwijze Hollanders hadden besloten ‘lekker' terug te lopen, dit bleek ruim 30min te zijn en dat is best pittig met deze temperaturen! Eenmaal terug in ons hostel (Bohemia Cairns Resort) waren we helemaal kapot en besloten we om ‘even' in bed te gaan liggen. Het resultaat was dat we 10 minuten later lagen te slapen, hoezo jetlag? Vervolgens werden we natuurlijk weer vroeg wakker (+/- 5.30u), wat doen backpackers dan? Een lonely planet lezen natuurlijk om te oriënteren en zo de goedkoopste/beste keuzes te maken.
Bij onze boeking stond vermeld dat er een ontbijt bij de prijs in zit. Dit klopt. Daar is ook alles mee gezegd. Ter illustratie: een tafel met een broodrooster, brood, jam, melk en je eigen thee/koffie maken. Je hoort ons niet klagen, ontbijt is ontbijt. Daarnaast is en blijft het een hostel en geen hotel!
Met een gevulde maag gingen we vervolgens om 9u met het busje naar het centrum van Cairns. We hadden al wat uitgezocht over wat we willen/kunnen doen (in het hostel zit ook een informatie-/boekingsbureautje). Met die info zijn we op pad gegaan, de conclusie is dat we (waarschijnlijk) één dag met een boot mee om te snorkelen, duiken en chillen. Ook willen we een tweedaagse tour doen door het regenwoud (Cape Tribulation, hier gaat het regenwoud over in zee). Dit wordt dus nog een actieve maar erg leuke week, wordt vervolgd! Cairns zelf valt ons een beetje tegen, er is geen strand (dichtbij) en de zee is niet echt zwembaar (zie foto's). Daarnaast is het super toeristisch vanwege alle dingen die je hier in de omgeving kunt doen. Als wij onze uitstapjes hebben gemaakt zullen we waarschijnlijk snel doorreizen naar een andere plek.
Het blijft een raar idee dat het bij jullie nu zo'n 5.30u 's nachts is en bij ons al 14.30u en heel warm, iets waar we ons over blijven verbazen. Iets anders vreemds vinden we alle kerstspullen in de winkels en merry christmas-bordjes bij ingangen e.d., wij hebben zo'n ander idee bij kerst!
We willen degene bedanken die hebben meegewerkt aan de powerpoint, die is echt super en wat een leuke verrassing! We zullen hem zeker vaker bekijken!
'Bye', 'See ya', 'No worries',
Liefs en groetjes,
Maaike en Sebas